Ég gef sætum stelpum meira bland í poka

Það er satt. Ég inniheld þennan greinilega og skammarlega hégóma. Það er ekki það að ég meini eitthvað með því, en þetta gerist bara svona. Fallegt fólk hefur eitthvað samfélagslega innprentað vald yfir manni sem leifir því að komast áfram án þess að vinna sér inn virðingu fyrir gjörðir sínar.

En nóg um það.

Mér finnst ekkert ólíklegt að Prodigy sé eitt besta tónleikaband heims. Allavegana á sínu sviði. Tónleikarnir síðasta föstudag voru a.m.k. skotheldir í minni bók. Prógrammið var þétt. Nokkur góð af nýju plötunni í bland við alla helstu klassíkeranna (þó ég hefði viljað heyra Out of Space, Voodoo People og No Good) og hljóðkerfið var fullkomlega frábært. Reyndar var maður vel búinn á því um miðja tónleika en það er líklegast vegna samblöndu áfengsineyslu og misgóðs líkamlegs ástands.
Þessir tónleikar nálgast allavegana toppinn í tónleikaupplifunum mínum hingað til, en sá listi er e-ð á þessa leið:

Eivör Pálsdóttir í Iðnó

Persónulegustu og mest sláandi tónleikar sem ég hef farið á. Eivör hefur þann hæfileika að eigna sér herbergi bara með nærveru sinni. Hún sogar athyglisgáfuna fullkomlega að sér. Ekki skemmir fyrir að hún syngur eins og engill og hefur alveg ótrúlegt power í röddinni. Bandið er líka frábært en það samanstendur af gamalreyndum íslenskum sessionspilurum.
Aðal stjarnan er samt alltaf tónlistin og þessi tónlist greip mig heljartaki, sérstaklega live. Eivör sýður saman norrænum víkivaka,þjóðlagatónlist og kvæðum við miðausturlensk áhirf og úr verður þjóðlagatónlist frá landi sem ekki er til. Mjög magnað andrúmsloft.

Michael Jackson í Berlín

Fyrsti, og í raun eini, almennilegi stadium konsertinn sem ég hef farið á. Sá hann 96 á ólympíleikvanginum í Berlín með 40-50 þúsund biluðum aðdáendum. Þetta var fyrir þann tíma sem hann varð gjörsamlega freak, þó að nett fríkaður væri. Pabbi var búinn að mata mig nánast eingöngu á Jackson mánuðinn fyrir tónleikana þannig að ég var kominn í réttan gír og kallinn olli ekki vonbrigðum. Öll klassísku lögin og alveg fáránlega epískt show.

Rammstein í Höllinni

Samblanda af fáránlega góðum tónleikum og mjög effektífri auglýsingaherferð. Sjaldan hefur nokkur viðburður verið jafn hypaður. Metsala á báða tónleika og frásagnir af Rammstein miðum á upp undir 20 þúsund krónur. Ég slapp við raðageðveiki. Faðir sá um hana. Tónleikarnir ollu heldur ekki vonbrigðum þó að sumt af nýja efninu væri greinilega ekki nægilega vel tónleikaæft. Gömlu lögin ollu ekki vonbrigðum og Ham vour líka frábærir.

Bloodhound Gang á Reykjavík Music Festival

Reykjavík Music Festival var skemmtileg hátíð.Ég man ekki mikið eftir henni nema að ég man að ég skemmti mér alveg fáránlega vel, og þá sérstaklega á þessum tónleikum. Bloodhound Gang hafa fáránlega mikla orku á sviði og lögin eru grípandi þóþetta séu nú engar epískar lagasmíðar. Atvikið með mjólkina og buxurnar og brókunina upp á sviði gerðu síðan þessa tónleika ódauðlega í minnum gesta.

Á þessum lista á síðan Prodigy heima, og það ofarlega. Vert er að minnast á Quarashi sem voru líka þrusugóðir og er það hálf fáránlegt hversu góður rappari Egill er, en það ætti ekki að koma þeim sem þekktu til hans fyrir Quarashi tímann á óvart.

Annars er lítið að frétta (sem útskýrir littla bloggun) maður er bara fáránlega útbrunninn sem námsmaður, sem ætti ekki að koma á óvart. Stúdent um jólin og stefnan síðan sett á Tæland og SA-Asíu í Apríl með bakpoka í hönd. Gaman það.

Ég hef tekið eftir því nú í tvígang hversu sérstök birtuskilyrðin verða hérna heima í ljósaksiptunum í stormviðri. Skýin verða blóðrauð og varpa daufbleikum bjarma yfir allt. Minnti mig einhvernvegin sterklega áerindi úr Völuspá:

Fyllist fjörvi
feigra manna,
rýður ragna sjöt
rauðum dreyra.
Svört verða sólskin
um sumur eftir,
veður öll válynd.
Vituð ér enn eða hvað?

Ragnarök.

Mæli með: The Rules of Attraction eftir Roger Avary upp úr bók eftir Bret Easton Ellis. Unglingamynda klisjur og hugarfarsklisjur unglinga teknar rækilega í rassgatið.

Kvótið:

"For all your days prepare, and meet them ever alike.
When you are the anvil, bear; when you are the hammer, strike."
-Edwin Markham
|