The Divided States of Embarassment

Þetta er slæm vika fyrir frið, frelsi, mannréttindi og sjálfstæða hugsun.

Á miðvikudaginn sannaðist það að hræðsla er öflugasta vopn sem hægt er að beita þegar bandaríska þjóðin kaus yfir sig 4 ár til viðbótar af ógnarstjórn George W. Bush. Það sem gerir þessi úrslit ógnvekjandi er að þau er í raun ekki umdeilanleg. Vissulega komu upp allskonar skandalar í kostningaferlinu. Tugir þúsunda utankjörstaða seðla hurfu, dæmi um að minnihlutahópum hafi verið neitað um skráningu á kjörskrá og síðan er þetta asnalega kjörmannakerfi alltsaman mjög umdeilanlegt. En staðreyndin er á endanum sú að Bush, þrátt fyrir augljósar blekkingar og þjóðfélagslega afturhaldsstefnu, vann bæði kjörmannastríðið og alþjóðaatkvæðið. Já. gaurnum tókst að sigra með rúmum 3 milljónum atkvæða. Enganvegin afgerandi en samt óumdeilanlegt.

"Fool me once, shame on you. Fool me twice, shame on me"

Hvernig fer þjóð sem er að ganga í gegnum mestu efnahagslegu niðursveiflu í áratugi að því að endurtaka leikinn? Þjóð sem ekki hefur misst fleiri störf, hrakað jafn efnahagslega eða verið jafn illa liðin alþjóðlega síðan fyrir stríð.
Það er von að maður spyrji.
Það sem sigraði þessar kostingar var afturhaldssemi og hræðsla. Hryðjuverk er orðið hversdagsorð nefnt í öllum fjölmiðlum við öll tilefni. Þetta óskahugtak sem datt í kjöltuna á Bush eftir 11. September. Þetta skæða vopn sem hann notar gegn eigin þegnum í tíma og ótíma. "yellow alert", "Green Alert", "Purple Alert". Allir litir regnbogans notar hann til að skilgreina svokallað hættuástand í landinu eftir hentugleik, oftast órökstutt.
Hann hefur tekið ríki sem alltaf hefur verið afar sjálfhverft og ekki mikið skipt sér af alþjóðamálum og notað þá fáfræði gegn henni. Hryðjuverkamennirnir eru frá mið-austurlöndum. Skiptir ekki máli hvort það sé Sádí-Arabía, Afganistan, Íran eða Pakistan. Eða voru þeir kannski allir frá Írak? Það halda allt að 70% kjósenda Bush allavegana. Ótrúleg tölfræði fyrir þá sem telja sig vita betur, en kemur lítið á óvart ef að litið er á heimsmynd bandaríkjanna út frá þeirra sjónarhóli. Maður með túrban er fyrir marga bara maður með túrban. Skiptir littlu hvaðan hann er nákvæmlega.

Útgöngukannanir sýna muninn nokkuð bersýnilega milli kjósenda Kerrys og Bush. yfir 75% þeirra sem höfðu Íraksstríðið, Heilbrigðismál og Efnahagsmál sem mikilvægustu málefni kusu Kerry á meðan 79% þeirra sem höfðu Hryðjuverk og "Moral Values" á oddinum kusu Bush. Hræðsla við drauga og hræðsla við breytingu.
Hræðsla hefur þá leiðinlegu hjáverkun að hún drepur niður alla rökhugsun. Hræddur maður hugsar ekki rökrétt. þessvegna virðast fæstir hugsa út í þann möguleika að sú staðreynd að forseti þeirra er yfirlýstur "stríðsforseti" laði hreinlega að sér hryðjuverk. Þeim dettur ekki í hug að forseti sem heimtar að ráðast inn í hin og Þessi lönd í Mið-Austurlendum og hrófla við menningu sem hann skilur ekki skapi sér ekkert nema óvild.
Bush gefur sig út fyrir að vera siðferðisleg andstæða manna á borð við Saddam Hussein en þegar betur er að gáð eru sameiginlegu einkennin augljós. Bush fór í þetta seinna persaflóastríð á þeim forsendum að það væri varnarstríð. Stríð til að vernda Bandaríska hagsmuni gegn árásum þessa stríðslands með harðstjóran Hussein sem meira að segja hafði vogað sér að nota vopn sín gegn eigin þjóð. En hvað er tilefnislaus hræðsluáróður gegn eigin þjóð í eigin hagsmunasemi annað heldur en bein árás á eigin þjóð? Hvað er innrás inn í 3. heims ríki á fölskum forsendum annað en hryðjuverk? Jihad árás Al-Qaeda á tvíburaturnana var jú ekkert nema varnarstríð samkvæmt ströngustu skilgreiningum Kóransins. Það að vernda Íslamska hagsmuni frá árásum erlendra guðleysingja.
Og hver er þá hinn raunverulegi siðferðislegi munur? Í raun enginn, en siðferðisleikurinn er ekki spilaður á jöfnum grundvelli virðist vera.
Denis Leary náði þessum siðferðislega mun á Bandaríkjunum og restinni af heiminum snilldarlega í lagi sínu "I'm an Asshole":

I'm gonna get myself a 1967 Cadaliac Eldarado Convertable,
Hot Pink!
With whale skin hub caps,
An all leather cow interior,
And big brown baby seal eyes for headlights.
YEAH!
And I'm gonna drive around in that baby,
At 115 miles per hour,
Getting one mile per gallon,
Sucking down quarter pounder cheeseburgers from McDonalds in the old-fasioned non-biodegradable styrafoam containers.
And when I'm done sucking down those grease ball burgers,
I'm gonna wipe my mouth in the American flag,
And then I'm gonna toss the styrafoam containers right out the side,
And there ain't a God damn thing anybody can do about it,
You know why?
'Cause we got the bombs, that's why.
Two words, Nuclear Fucking Weapons OK.
Russia, Germany, Romania,
They can have all the democracy they want.
They can have a big democracy cake,
Walk right through the middle of Tienemen Square,
And it won't make a lick of difference,
Because we got the bombs OK!

They've got the bombs. Það er málið.
En það er ekki bara hræðsla við hryðjuverk sem réð þessum úrslitum. Nei. Síðan er það sá partur þjóðarinnar (reyndar að stórum hluta sá sami og hræðist hryðjuverkaárásir frá Saddam Hussein) sem setur hugtakið "Moral Values" á oddinn. Þetta virkar sjálfsagt afar saklaust hugtak þegar það er sett svona fram. Jafnvel virðingarvert. En hvað inniheldur þetta?
Jú, moral values inniheldur nefnilega hluti eins og bann við giftingum og ættleiðingum samkynhneigðra. Það er bann við fóstureyðingum. Það er sókn í trúarlegan fúndimentalisma og bókstafsboðskap sem leiðarvísir fjölskyldunnar.
Bush er nefnilega afar trúaður maður. Meira að segja er hann yfirlístur og skráður Evangelisti sem er bókstafstrúaður partur kirkjunnar sem er afar virkur í suðurríkjunum og hinu svokallaða Biblíubelti. Þetta er forseti sem segist ekki tala við ráðgjafa sína þegar honum vantar ráð. Hann tala ekki heldur við ráðuneytisstjóra sína, ekki við þjóðina. Hverjum þiggur hann þá ráð frá? Jú auðvitað guði.
Þessu lýsti leiðtogi hinns frjálsa heims yfir.
Ég ætla að taka stórt upp í mig og segja að guð sem sendir menn röklaust í stríð gegn öreigum, guð sem ýtir undir afturhald og kúgun, guð sem verndar hagsmuni stórfyrirtækja á kostnað þeirra sem minna mega sín, það er ekki guð sem ég vill dýrka eða eiga nokkuð með.
Hvað gerist svo? Fer Bush inn í Íran? Er það stríð við N-Kóreu? Hætta evrópuþjóðirnar að láta vaða yfir sig og endar þetta allt í heimsstyrjöld? Hugsanlega gerist ekkert af þessu, en eitt er víst að gerist. Demókrataflokkurinn sér að hann er að tapa baráttunni um fólkið. Hann hefur engann hljómgrunn í innanríkismálum á meðan Repúblíkanarnir geta bent á vondu grýluna í Mið-Austurlöndum. Pólitík sem vél er ekki tól hugsjóna heldur tól hagsmuna og fyrir Demókrata að vernda sína hagsmuni verða þeir að færa sig nær rebúblíkönum í afturhaldssamri öfgahægripólitík, þannig að eftir 4 ár verður enn minni munur á þessum flokkum og gjörsamlega tilgangslaust að kjósa eitt yfir annað. Vélinn er nefnilega sjálfbær, eitthvað sem egó einstaklingsinns er ekki og þessvegna breytir vélin oftast einstaklingnum en einstaklingurinn sjaldnar vélinni og er ég hræddur um að það verði örlög þessa meingallaða tveggja flokka kerfis sem Bandaríkin bjóða upp á. Einn flokkur með tvö nöfn. Er það lýðræði?

Kostningarnar úti voru heldur ekki einu slæmu fréttirnar fyrir friðarumleitanir í M-Austurlöndum. yfirvofandi fráfall Yassers Arafats er að mörgu leiti alveg jafn slæmt.
Það má vel færa rök fyrir því að spillingar og sundrungs sé farið að gæta í ríkisstjórn Arafats en það breytir ekki þeirri staðreynd að hann er hjarta frelsisbaráttu Palestínumanna. Hann er miðjan sem heldur þessu öllu saman og um leið og hann deyr er hætt við að PLO leysist upp í valdabaráttu og innbyrgðis deilur sem gætu fært ástand friðarviðræðna aftur um 20 ár. Og ekki hjálpar að hafa Bush í hvíta húsinu með nefið ofan í þeim viðkvæmu málum.

Það er leiðinlegt að vakna og sjá að heimurinn er verri í dag en í gær.

Kvótið

"You do not lead by hitting people over the head-that's assault, not leadership."
-Dwight D. Eisenhower

|