Dentally Challanged

Síðustu dagar hafa verið með eindæmum viðburðarríkir. Allavegana á mínum eigin viðburðarsnauða skala.
Þannig er nú mál með vexti að ég hef núna í allnokkurn tíma verið kvalinn í munni sökum þess að endajaxlar mínir ákvaða að það væri ekki nógu trendí að vaxa beint upp eins og flestar venjulegar tennur, heldur kusu þeir að brjóta mótið og vaxa beint á hlið í staðinn. Þetta varð til þess að það varð árekstur við aðrar tennur í munninum sem olli sársauaka og öðrum nöldurtilefnum. Ég staulaðist til tannlæknis í fyrsta skipti síðan það var hætt að gefa manni sleikjó fyrir að fara til tannlæknis og sú yndæla kona sem ég þar fyrirhitti afréð að það þyrfti að taka kvikyndin úr mér, og vísaði mér til einhvers sérfræðings, eða eins hún orðaði það sjálf; "Ef ég mundi fara að fikta í þessu yrði ég eitthvað sargandi í þessu í marga tíma og á endanum þyrfti að leggja þig inn á gjörgærslu og mig inn á geðdeild". Ég samþykkti að það væri ekki fýsileg lausn á þessu vandamáli. Þessvegna var ég sendur í einhvern kjálkasérfræðing sem ég síðan loksins hitti núna á þriðjudaginn.
Ég hugsa að ég hafi hvergi fengið skjótari þjónustu. Ég mætti þarna klukkan 2. 10 mínútur yfir tvö var búi að staðdeyfa mig og henda mér í röntgenmyndatöku. 5 mínútum seinna poppaði ég einhverri Rohyphnol töflu og slakaði á yfir Friends þætti sem einhver aðstoðarkona hafði sett í gang. Áður en ég veit af er einhver maður farinn að sarga eitthvað í munninum á mér.

Það kom mér á óvart hvað mér fannst þetta van-óþægilegt eitthvað, allavegana miðað við viðbúnaði að eigin hálfu. Reyndar bar ég þessa innri karlmennsku ekki utan að mér þar sem ég veinaði oft á tíðum eins og lítil stelpa og náði það hámarki þegar einhver kona kom inn og bað tannlæknin um að deyfa mig meira því að "veinin eru að hræða börnin frammi". Get ímyndað mér að vera 8 ára á leiðinni til tannlæknis, sitja á biðstofunni, mamma búinn að eyða öllum deginum í að sannfæra mann um að þetta verði ekkert vont og síðan þegar á hólminn er kominn mæta manni einhver dómsdagsöskur úr fullvaxta karlmanni.
Rúmum hálftíma og 4 jöxlum síðar var ég kominn heim með klakapoka við kinn og að sögn læknis, nýtt met í staðdeyfingum (8 hylki). Auk þessa 2 parkódín forte og Rohypnoltölfu ennþá í blóðinu. Við skulum bara segja að það sé gott að ég var ekki stelpa á Eldborg í þessu ástandi.

Ég sá fram á rólega tíma framundan með sterkjum verkjalyfjum, vondu sjónvarspefni og allskonar fljótandi góðgæti, en sú hamingja var rifin frá mér jafnskjótt með afar leiðinlegu símtali frá Kristínu áfangastjóra sem tilkynnti mér pent að ég þyrfti að þreyta endurtökupróf í Þýsku 403. Verri dómsdagasfréttir er vart hægt að fá. Þannig að maður þurfti veskú að tvöfalda pilluskammtinn og leggjast aftur yfir bækurnar í frekar tæpu ástandi næstu 2 dagana. Ég mætti þarna á föstudaginn, tók þetta helvítis próf með öðrum velvöldum tossum og síðan beið maður þarna niðri vel stressaður eftir niðurstöðu dómnefndar. Guðrún þýskukennari kom sjálf niður til að tilkynna mér úrslit. Ég náði.
Ég féll bókstaflega á hné og veinaði upp yfir mig af hamingju. Slíkar tilfinningar hafa ekki fengið að flæða úr brjósti mér síðan ég náði Samræmdu prófunum. Ég held að það hafi verið fyrsta andartakið sem ég fattaði að ég væri í raun og veru að fara að útskrifast úr menntaskóla. Að þetta væri síðasta prófið sem ég þyrfti að taka í langan tíma..
Kíktí í útskriftarpurtí til Egils um kvöldið (sem ég svaf yfir mig í) og var það ánægjulegt. Hitti þar ýmsa gamla og góða kunningja. Þakka Agli fyrir það.

Djöfull er maður samt búinn að vera duglegur. Á síðustu dögum hefur mér s.s. tekist að sækja um nýtt vegabréf, fjárfesta í farmiðum báðar leiðir til Tælands, klára stúdentsprófin (sum oftar en einu sinni) og láta rífa úr mér hálfan kjaftinn. Mér finnst þetta ágætur árangur.

2005 verður gott ár.

Dr. Cox segir:

"You know, the only way you could be more useless right now is if you actually were the wall. Now, it certainly is true that you'd at least be serving a purpose - specifically a surface for a jackass to lean against - but it could be argued that this is more useless than doing nothing...... I know, it's a conundrum but don't you worry, I'll noodle it for you right here. Meanwhile, you just skip along, alright Shirley?"
|